Ik zou je vriend kunnen zijn, je vader of je zoon, maar maakt dit mij blij? Wie of wat ik ben is een illusie voor jou, ik kan er alles aan veranderen, ik kan je de hemel in prijzen waardoor ik stijg in waarde voor jou, ik kan je de hel in prijzen, en dan ben ik je vijand. Dus de keuze ligt bij mij, jij zult hoe dan ook je oordeel volgen : ben ik er voor jou of wil je me best kwijt ? Oké, ik ben gene gemakkelijke, jij ook niet... Maar we moeten wel samen de weg op, ik zal je zien verdwijnen of jij mij, wat telt is wat we voor mekaar betekenen hier op deze klomp. Eigenlijk hang ik af van jou oordeel over mij, en jij zal ik ook beoordelen. Das niet eerlijk ! Ik ken je niet en jij kent mij niet. Oordelen is kennen en dat kunnen wij niet. Je bent niet zomaar een object dat er opeens is en nooit verandert. Je hebt vrijheid, ik ook, we kunnen allebei alle kanten uit. Van mij mag je, doe je ding maar, ik ook, ik zal het niet laten, maar we kunnen er beiden zijn, mekaar aanvaarden, elk met z'n ding, voor mij ben je een ervaring die ik wil kennen zonder oordeel. Jij bent er voor mij en ik voor jou, de tijd hoort erbij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten