Ook ik ben vreemd gegaan, op zowat alle fronten… Het leven leek een feest zonder grenzen. “Je moet er van profiteren”, zeiden de mensen. Profiteren kost geld, dààr moet voor gewerkt worden, dus verlies je veel tijd om te kunnen profiteren. Vroeg opstaan, laat thuiskomen, en dan geen zin meer hebben in de mens met wie je leeft. Maar op het werk lopen er ook mooie figuren, op het ogenblik dat je nog een beetje fit bent…
Liegen, kilometers omrijden, schuldgevoelens, absurde cadeautjes om iets weer goed te maken, werk verwaarlozen, drinken om miserie te vergeten, een labyrint waar je niet meer aan ontsnapt… Einde van het traject : er is niets meer om voor te leven, wat je had is je ontsnapt, wat je nog wil is onbereikbaar geworden of voldoet niet meer. Tijd om dit te beseffen…
Geen opmerkingen:
Een reactie posten