Onkuisheid, het eerste zondebesef van een kind, nu 60 jaar… Wat hebben ze me toch aangedaan, m’n ouders, leerkrachten, geestelijken…? Als kind van een jaar of vier mocht ik al niet met meisjes spelen, die waren vies en er kon daar niets goeds van komen. Deed je dat wel, dan kreeg je thuis een pak rammel. Op school hetzelfde systeem, dus, dan maar met jongentjes spelen. Op college : geen spiegel aan het wasbekken, je zou eens naar jezelf kunnen kijken en dat was doodzonde ! Je geslachtsdelen wassen met je ogen dicht en dat moest heel vlug gebeuren, zoniet… Plots ben je twintig jaar, de doodzonde raak je nooit meer kwijt, je mag niet meer met jongentjes spelen want dan ben je ineens een homo. Met meisjes moest je voorzichtig zijn, maakte je eentje zwanger, dan vloog je thuis het huis uit ! Eigenlijk mocht je enkel met jezelf spelen, nam ik aan. Na een reeks betastingen door mensen die dat absoluut niet mochten doen, maar die het ook niet laten konden, sta je daar als twintigjarige toch wel met een hele reeks vragen : waarom mogen zij dat doen en wordt het mij verboden ? Als ik het dan toch doe, moet ik naar de hel voor eeuwig ! Leven is dus zonde !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten