vrijdag 19 augustus 2011

seks en liefde...


Twee begrippen die zelfstandig kunnen leven, zeker deze tijd. Seks kent iedereen, liefde kennen er zo weinig. Dit is geen verwijt, het is eigen aan de tijd. Het ene wordt je aangeleerd, het andere wordt gewoon vergeten. Seks is een bevrediging van korte duur, een investering op korte termijn.
Liefde is geen investering, het is een geven van zichzelf buiten elke tijd : een bereidheid mee te delen aan gelijken, een eeuwig doel zonder respijt. Mee delen houdt ook in ontvankelijkheid, nabijheid, samen zijn. Het is geen kwestie van geven en krijgen, maar van één worden. Hoe die eenheid wordt bereikt is aan geen oordeel onderworpen. Het doel “eenwording” is de optie, de middelen daartoe worden je altijd geboden, als het echte liefde betreft.
Liefde kent geen oordeel, wetten of geboden. Laat je geest de eenheid met de andere bewerken, zoek de geest in de andere, en het lichaam volgt de weg naar het doel. Laat de liefde je vinden zonder zelf de manier te bepalen hoe !

dinsdag 9 augustus 2011

hulpeloze trots...

Ik ben zo gewoon dat iemand me helpt als ik niet meer verder kan. Ik vind het zo normaal dat iemand me bijstaat, en is dit niet zo, dan zint me dat niet, ik verdien dit niet denk ik dan. Het lijkt zo natuurlijk, maar het is zo onwerkelijk geworden. Wie wil er nog iemand bijstaan, voor een andere in de kou staan ? Ik wil wel, maar wie aanvaardt dit nog ? De trots is zo groot geworden, het leed zo onnoemlijk geworden dat hulp onaanvaardbaar is geworden. Moet dit nog zo doorgaan ? Ik kan hulp gebruiken, ik vind het leven op aarde heel moeilijk, moet ik dan onderduiken, mijn kop in het zand steken en benauwd zijn om achteruit te kijken ? Je mag me echt helpen, ik kan het niet alleen, misschien geraken we samen er wel uit ? De prijs voor hulp is trots die niets oplost. Wil je trots sterven of met de hulp van de andere overleven ?