Als we mekaar verstaan dan bevestigen we dat we uit elkaar bestaan. Ik ben dan u niet, u bent dan mij niet, maar ons verstand lijkt ons aan elkaar te koppelen omdat we elkaar begrijpen. Zo zou je denken ! De waarheid is dat niet ! Het ons aan elkaar koppelen lijkt positief, maar juist door dat te doen leert ons verstand ons dat we eigenlijk los staan van elkaar. Er is de mogelijkheid dat we elkaar niet begrijpen en juist dat is de wil van ons verstand : hoe verder we uit elkaar blijven, hoe zekerder het verstand is van zijn machtspositie. Het kan strategieën ontwerpen om te overwinnen…
Stel je eens voor dat we geen verstand hadden : ik zou dan het uwe niet willen, jij zou het mijne niet willen, we zouden eender zijn, waarschijnlijk elkaar echt beminnen omdat er ons niets meer van elkaar scheidt. Enkel het verstand trekt een scheiding tussen ons, uit eigenbehoud, maar je bent je verstand niet, laat het dan ook geen grenzen trekken !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten