Liegen om bestwil is liegen, de waarheid ontkennen, je plaatsen in de persoon van de andere, denken dat je zo de andere behoedt voor ergers. Wat ik erg vind is daarom niet zomaar erg voor de andere. Ik hoef niet in zijn plaats te denken, zijn vrijheid ontnemen met mijn gedachten. Goedbedoeld ontneem ik misschien de ander zijn doel. Als iemand mij dit aandoet, dan zal mij dit kwetsen. Zo blijft de leugen een aanval, met een mooi randje, maar het is een aanval. Een halve waarheid bestaat niet : waarheid is waarheid en wie die waarheid voor mij verdoezelt, is een leugenaar. Streng hé ? En toch denken wij heel dikwijls in de plaats van de andere. Dat schenkt ons illusies, je kunt niet weten hoe of wat de andere denkt, laat hem zijn denken en weet dat de andere zich wel kan verduidelijken, vraag het hem op de man af !
Geen opmerkingen:
Een reactie posten